Centrum Kształcenia Ustawicznego im. Marszałka Józefa Piłsudskiego to szkoła o bardzo bogatej i chlubnej przeszłości, kultywująca tradycje Gimnazjum Polskiego Macierzy Szkolnej utworzonego w maju 1922 r.

Przez 11 lat świadectw Gimnazjum nie traktowano w Gdańsku jako równorzędnych z cenzurami pozostałych placówek, co było dodatkowym utrudnieniem dla Polaków. Gimnazjum było szkołą wychowującą uczniów na dobrych Polaków, mających świadomość narodową w Wolnym Mieście Gdańsku.

Warto przypomnieć przedwojenne okoliczności nadania imienia Wielkiego Marszałka Gimnazjum Polskiemu. Śmierć marszałka Józefa Piłsudskiego wywarła wielkie wrażenie na wychowankach i nauczycielach Gimnazjum Polskiego Macierzy Szkolnej. 16 maja 1935 roku odbyło się posiedzenie Rady Pedagogicznej, w czasie którego jednogłośnie postanowiono wystąpić do Zarządu Macierzy Szkolnej z wnioskiem o nadanie Gimnazjum nazwy w brzmieniu: „Gimnazjum im. Józefa Piłsudskiego w Gdańsku”.

18 maja na posiedzeniu Zarządu wniosek jednogłośnie uchwalono. W szkole odczuwano duchowy patronat „Wielkiego Wodza Narodu”. Imię takiego patrona to nie tylko zaszczyt, ale również zobowiązanie do wytężonej pracy aby utrzymywać się na wysokim poziomie i w najmniejszej mierze nie uchybić nazwie jaką szkoła nosi. Już 1 września 1939 roku zostało przez Niemców zamknięte.

Dzisiejszy budynek szkoły był w przeszłości koszarami pruskimi przy ulicy Białowiejskiej (obecnie Augustyńskiego 1) między Orunią a Dolnym Miastem. W czasie II wojny światowej zajmowało go wojsko niemieckie, początkowo był tu wojskowy dom noclegowy a potem mieściło się dowództwo XX Korpusu oraz centrala łączności.

W 1945 roku Kuratorium Okręgu Szkolnego w Gdańsku z siedzibą w Sopocie przeznaczyło gmach byłego Gimnazjum Polskiego Macierzy Szkolnej na średnią wieloprzedmiotową szkołę zawodową i poleciło zorganizować Gdańskie Techniczne Zakłady Naukowe na wzór Śląskich Zakładów Naukowych. Jednak w 1945 roku budynek GPMS nie nadawał się do prowadzenia zajęć szkolnych ze względu na znaczną dewastację: ubytki dachu, brak okien, drzwi, zniszczone urządzenia sanitarne i grzewcze, brak wyposażenia sal – stoły, krzesła, szafy itp.

Organizację zajęć rozpoczęto 1.09.1945 roku w gmach byłego Condradinum przy ul. Piramowicza. Szkoła nosiła wtedy nazwę Państwowe Liceum Techniczne. Od września 1946 roku PLT przeniosło się do dzisiejszego budynku. Uczniowie z tamtych lat to przeważnie żołnierze różnych formacji Wojska Polskiego, partyzanci, powstańcy i konspiratorzy. Wiek uczniów wahał się od 16 do 27 lat. Nie była to łatwa grupa do prowadzenia zajęć, ale powoli przyzwyczajali się do rygorów szkoły.

Na przestrzeni lat szkoła ulegała wielokrotnie przekształceniom organizacyjnym. Zmieniały się jej nazwy i specjalności. Uzależniano to od zapotrzebowania na różnego rodzaju specjalistów w przemyśle stoczniowym i innych zakładach wybrzeża. Wszystkie specjalności opierały się na dwu podstawowych: mechanicznym i elektrycznym. Okresowo wprowadzano specjalności okrętowe, a następnie drukarskie i samochodowe i tak:

Rok 1947 nazwa szkoły ulega zmianie na Gdańskie Techniczne Zakłady Naukowe. W skład GTZN wchodziły Państwowe Licea: Mechaniczne, Elektryczne, Budowlane, Drogowe, Chemiczne i Miernicze. Nauka trwała 3 lata.

W 1948r. odbył się pierwszy egzamin dojrzałości.

W 1949r. wydział chemiczny przeniesiono do Elbląga.

W latach 1948 -50 w szkole funkcjonowało Liceum Mechaniczno – Elektryczne dla Pracujących.

Rok szkolny 1950/1951 przynosi reorganizację szkolnictwa zawodowego i wprowadza się czteroletnie technika.

Rok 1951 przynosi zmianę nazwy szkoły na Technikum Mechaniczno-Elektryczne. Ze szkoły zostają wyprowadzone liceum budowlane i drogowe. W nowym technikum zorganizowano dwa wydziały: elektryczny i mechaniczny. Wydział elektryczny kształcił w następujących specjalnościach: budowa aparatów elektrycznych, sieci napowietrzne, sieci trakcyjne, maszyny elektryczne, elektrownie okrętowe i sieci kablowe. Wydział mechaniczny kształcił w specjalnościach: obróbka skrawaniem, budowa i eksploatacja urządzeń transportowych, budowa silników spalinowych, budowa maszyn i mechanizmów okrętowych.

W roku szkolnym 1952/1953 rozpoczęto nauczanie systemem gabinetowym. Jako pierwszy powstał gabinet języka polskiego. Szkoła liczyła 36 oddziałów, w tym 6 dla pracujących i 713 uczniów.

Rok 1953 to kolejna zmiana nazwy szkoły na: Technikum Przemysłu Okrętowego. W nowym technikum powstają trzy wydziały: energetyczny (elektrownie wodne, urządzenia elektryczne, elektrotechnika, elektromechanika), mechaniczny ( spawalnictwo, technologia obróbki skrawaniem), budowy okrętów (wyposażenie kadłuba okrętowego, budowa maszyn i mechanizmów okrętowych, elektromechanika okrętowa).

Od roku 1953 w szkole uczyło się 4 Koreańczyków, w 1954 – 9 a w następnym roku już 13.

W roku 1956 szkoła dla pracujących stała się jednostką samodzielną i przyjęła nazwę: „Wydział Zaoczny Szkolenia Zawodowego nr 111”.

Później Wydział został przemianowany na „Technikum Mechaniczne Zaoczne”.

W roku szkolnym 1957/58 Technikum przechodzi na 5-letni cykl nauczania.

We wrześniu 1957 r. odbył się Zjazd Wychowanków i nauczycieli Gimnazjum Polskiego z okazji 35–lecia jego założenia.

W roku 1959 przywrócono wcześniejszą nazwę: Technikum Mechaniczno - Elektryczne

Zajęcia prowadzono na dwóch wydziałach: mechanicznym o specjalności technologia obróbki skrawaniem i elektrycznym o specjalności- elektroenergetyka.

20 października 1960r. szkoła otrzymała sztandar ufundowany przez załogę Stoczni Północnej.

W 1961r. wprowadzono w szkole jednolite umundurowanie.

5 maja 1962r. w szkole odbyły się uroczystości związane z 40 rocznica powstania Macierzy Szkolnej i Gimnazjum Polskiego w Gdańsku.

Od 1 września 1963r. rozpoczęło pracę Technikum Mechaniczno – Elektryczne dla Pracujących.

Rok szkolny 1971/72 przynosi zmiany organizacyjne- powstaje 4-letnie Liceum Zawodowe, które kształciło wykwalifikowanych robotników ze średnim wykształceniem w specjalności elektromechanika urządzeń przemysłowych. Na bazie Technikum Mechanicznego Zaocznego i Technikum Mechaniczno – Elektrycznego dla pracujących powołano w 1973r. Ośrodek Kształcenia Ustawicznego, który w 1975r. przekształcono w Centrum Kształcenia Ustawicznego. Od 1976r. została do szkoły włączona Zasadnicza Szkoła Zawodowa Zakładów Mechaniki Precyzyjnej.

1.09.1978 r. powołano Centrum Kształcenia Ustawicznego Mechaników i Elektryków.

Od roku 1983 rozpoczęto wydawanie przez uczniów szkolnej gazetki pt. ”CKUMIK”, a 7 maja 1984r. otwarta została „Sala Tradycji”. W szkole funkcjonowało Technikum, Liceum Zawodowe i Zasadnicza Szkoła Zawodowa.

W roku 1998 CKUMiE przemianowano na CENTRUM KSZTAŁCENIA USTAWICZNEGO.

4 października 2002r. odbyła się uroczystość poświęcenia Sztandaru Szkoły w kościele św. Piotra i Pawła w Gdańsku. W tym dniu także przywrócono imię patrona szkoły Marszałka Józefa Piłsudskiego i odsłonięto jego popiersie.

11 listopada rozpoczęliśmy Rok Obchodów osiemdziesiątej Rocznicy Powstania Gimnazjum Polskiego Macierzy Szkolnej Obowiązująca nazwa szkoły to – Centrum Kształcenia Ustawicznego im. Marszałka Józefa Piłsudskiego.

CKU oferuje naukę w następujących szkołach:

Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych,
Uzupełniające Liceum Ogólnokształcące na podbudowie szkoły zawodowej,
Uzupełniające Technikum w zawodach: technik mechatronik, technik elektryk, technik poligraf, technik handlowiec,
Zasadnicza Szkoła Zawodowa w zawodach: mechanik pojazdów samochodowych, drukarz, sprzedawca,
Szkoła Policealna dla Dorosłych w zawodach: technik informatyk, technik mechatronik, technik BHP, technik administracji, technik ekonomista, technik rachunkowości, technik elektryk.

Warto wspomnieć ludzi, którzy przez lata kierowali tą szkołą:

Znani absolwenci

Warto również wymienić jej uczniów i absolwentów, którzy przyczynili się do rozsławiania naszej szkoły. Wielu z nich ukończyło studia, zdobyło stopnie naukowe i pracuje w wyższych uczelniach, wielu uzyskało wysokie stopnie wojskowe, wielu kierowało dużymi zakładami przemysłowymi, niektórzy zostali ministrami, wielu pracuje w samorządach i władzach administracyjnych a niektórzy prowadzą własne zakłady. Oto niektórzy z nich:

prof. dr hab. inż. Edmund Wittbrodt – były Minister Edukacji Narodowej
prof. dr hab. inż. Zdzisław Kowalczuk
dr inż. Eugeniusz Grochowski
dr inż. Andrzej Darsji
dr inż. Waldemar Sergiejew Sewgiejuk
dr inż. Wacław Potykała
dr inż. Marcin Bombka vel Bomerski
prof. Dr hab. Mirosław Chaberek – Uniwersytet Gdański
dr hab. Andrzej Jankowski – Uniwersytet im. Mikołaja Kopernika w Toruniu - matematyk
dr Jerzy Szczepkowicz – adiunkt matematyki Uniwersytet Wrocławski
mgr inż. Wiesław Lewandowski – wieloletni dyrektor Technikum Mechaniczno – Elektrycznego w Gdyni
mgr inż. kapitan ż.w. Lesław Wiktorowicz – wieloletni komendant Daru Młodzieży
mgr inż. Jerzy Skwara – dyrektor naczelny „ Energetyka - Północ”
mgr inż. Tadeusz Błażewicz – właściciel salonu samochodowego „Skoda” w Gdańsku
mgr inż. Grzegorz Czerkaski – właściciel salonu BMW w Sopocie
mgr inż. Mirosław Rybczyński – dyrektor CETO
mgr Jerzy Martys – dyrektor Państwowej Filmowej Instytucji „Neptun”, dyrektor naczelny Festiwali Polskich Filmów Fabularnych

Wyspecjalizowana placówka edukacyjna

Aktualnie CKU jest publiczną placówką oświatową, która daje możliwość kształcenia, dokształcania i doskonalenia w formach szkolnych i poza szkolnych dla dorosłych. Obecnie w skład Centrum wchodzą szkoły stacjonarne dla dorosłych w trybie wieczorowym, szkoły zaoczne dla dorosłych oraz Ośrodek Kształcenia Ustawicznego Nauczycieli.

Program kształcenia zawodowego, klasyfikacja zawodów i specjalności dostosowane są do przemian na polskim rynku pracy oraz jest ukierunkowana na potrzeby słuchaczy.

Metody pracy ze słuchaczami są bardzo różnorodne. W celu przygotowania ich do aktywnego poruszania się na rynku pracy szkoła poszukuje ciągle nowych metod pracy, modernizuje i tworzy nowe pracownie wyposażając je w nowoczesny sprzęt i pomoce techno – dydaktyczne.

Wiodąca metodą pracy w pracowniach jest metoda projektu kształcąca między innymi samodzielność i kreatywność słuchacza, a także umożliwiająca dobre przygotowanie do egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe. Jedną z nowoczesnych metod nauczania jest kształcenie modułowe. Umożliwia ono przygotowanie słuchacza do wykonywania zawodu poprzez realizację celów kształcenia wynikających z przyszłych zadań zawodowych.

W procesie kształcenia modułowego realizowane są zintegrowane teoretyczno – praktyczne treści programowe z różnych dyscyplin wiedzy, a układ treści umożliwia kształtowanie umiejętności zawodowych różnymi drogami (również indywidualnie wybranymi przez słuchacza w zależności od jego potrzeb i możliwości). Kształcenie to lepiej przygotowuje do zewnętrznego egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe.

Od roku szkolnego 2005/2006 szkoła wdraża kształcenie modułowe w zawodach; sprzedawca, technik informatyk i technik mechatronik. W następnych latach zostaną rozszerzone kierunki: technik handlowiec, technik rachunkowości, technik ekonomista i technik administracji.

Oprócz oferty edukacyjnej, szkoła jest Ośrodkiem Egzaminacyjnym przeprowadzającym egzaminy potwierdzające kwalifikacje zawodowe w zawodach: sprzedawca, drukarz, introligator, technik ekonomista, technik informatyk, technik ekonomista i technik handlowiec.

3. miejsce w europejskim projekcie

Placówka zrealizowała dwa projekty europejskie. Jednym z nich był międzynarodowy projekt „EduRobot”, w którym uczestniczyli słuchacze szkoły policealnej informatycznej. Projekt ten promował nowy model nauczania związany z międzynarodową współpracą uczniów i nauczycieli z różnych krajów Europy. Słuchacze zaangażowani w projekcie współpracowali ze sobą w zakresie tworzenia i programowania robota, przygotowując się do ostatecznego finału, jakim były zawody robotów z różnych szkół europejskich. Zawody, które odbyły się w Genui (Włochy) w 2005 r. Okazały się sukcesem dla Centrum – szkoła zajęła 3 miejsce wśród 24 europejskich szkół.

Udział w projekcie wzmocnił idee bycia częścią Wspólnoty Europejskiej, stworzył słuchaczom szansę do nabycia kompetencji zgodnych z edukacją uniwersytecką oraz stworzył sieci więzi miedzy młodymi ludźmi z różnych szkół europejskich pracujących nad wspólnym projektem.

Prestiżowe Projekty Unii Europejskiej

Centrum uczestniczy obecnie w trzech projektach Unii Europejskiej. Jednym z nich jest projekt „Kupiec XXI wieku” skierowany do słuchaczy liceum handlowego oraz szkół policealnych w zawodach: technik rachunkowości, administracji, ekonomista i zasadniczej szkoły zawodowej w zawodzie sprzedawca. Realizacja projektu zwiększy szanse i przyspieszy start absolwentów tych kierunków kształcenia na rynku pracy. Absolwent będzie dobrze przygotowany do prowadzenia własnej firmy. Stanie się też interesującym partnerem dla potencjalnego pracodawcy z uwagi na łączenie wielu umiejętności praktycznych w trakcie realizacji projektu.

Szkoła nasza wychodzi naprzeciw zapotrzebowaniom regionalnego i lokalnego rynku pracy oferując kierunki w zawodach wskazujących jako dobrze rokujące w prognozach, a także szkolenia i kursy zmierzające do zmniejszenia bezrobocia, bierności zawodowej, zwiększenia stopnia zaangażowania ludności w procesie pracy, mierzonego wskaźnikiem zatrudnienia.

Centrum Kształcenia Ustawicznego jest takim miejscem, gdzie osoby dorosłe mogą zdobyć wykształcenie lub je uzupełnić, nauczyć się zawodu lub przekwalifikować Wprowadzenie nowoczesnych metod nauczania oraz doświadczona w pracy z dorosłymi kadra pedagogiczna i nowocześnie wyposażone pracownie pozwalają zrealizować stawiane przed Centrum zadania.